Persberichten


Eurospoor2016, Internationaal Modelspoor Evenement

26-28 oktober 2016 (herfstvakantie), Jaarbeurs Utrecht    logo.jpg

 

Eurospoor staat sinds 1993 synoniem voor alles wat met modeltreinen te maken heeft. Volwassenen en kinderen kunnen genieten van 50 van de meest schitterende modelbanen ter wereld, tot in details nagebouwd. In 2 enorme Jaarbeurshallen (ter grootte van 2 voetbalvelden) tonen honderden hobbyisten van vele nationaliteiten hun mooiste creaties en daarnaast is er de beroemde modelspoormarkt. Ruim 1 kilometer aan ontelbare stands en verkoopkraampjes met nieuwe en gebruikte modeltreinen en bijbehorende zaken als landschappen, gebouwen en niet te vergeten de technische noviteiten voor digitale besturing.

 

Kinderen op Eurospoor

Op Eurospoor komen ook kinderen volop aan hun trekken. Bij een aantal clubs mogen ze meehelpen de baan te bedienen en zelfs kunnen ze meerijden in een grote modeltrein. Daarnaast kunnen ze zelf rangeren, modelhuisjes in elkaar zetten en hun eigen spoorwagon bouwen.

 

Ook zonder zelf actief met de modelspoorhobby bezig te zijn is het een lust voor het oog om de prachtig werkende miniatuurspoorbanen te zien. Eurospoor is een dagvullend evenement voor idereen die eens wat anders wil. En wie met zijn gezin op zondag 30 oktober komt, kan de beurs voor een familieprijs bezoeken.

 

Een greep uit het aanbod

De stad Gröplin is het decor van een 17 meter lange moderne stad die leden van de Freunde der Bremer Strassenbahn e.V. ontwikkeld hebben. De stad kent een uitgebreid netwerk van tramlijnen die volgens een dienstregeling het transport verzorgen tussen het stadscentrum en de diverse locaties zoals het ziekenhuis, industrie, tentoonstellingsgebouwen, winkelcentra en een groot tramdepot. 

 

Meestermodelbouwer Hanns Possner werd verliefd op de woudbaan in Roemenië. Om een hoogteverschil van 300 meter te overwinnen werd gebruik gemaakt van een unieke kabelbaan die door Hanns minutieus nagebouwd werd.

 

Rostigem Stahl heet de modelbaan van de 45-jarige Gerd Otto. Voor hem geen idyllische berglandschappen met romantische spoorwegen maar industriële scènes. De inspiratie voor de modelbaan komt van een staalfabriek, zoals deze nog steeds in het Ruhrgebied voorkomt. "Door mijn fascinatie voor goederentreinen kwam ik op fabriekscomplexen. Hun architectuur, vormen en kleuren dat wil ik precies nabouwen." Gerd verzamelt daarvoor alle mogelijke wegwerpmaterialen (hout, karton, piepschuim, kabels, deksels, enz.) die hij gebruikt om onderdelen voor zijn fabriek van te maken.

 

Bij Railclub Utrecht kunnen kinderen leren hun eigen locomotievenloods te bouwen en bij de stand van Modelspoorwijzer kunnen bezoekers het resultaat zien van de dioramawedstrijd en hun stem uitbrengen.

 

 - Onderstaand vindt u informatie omtrent de bovengenoemde deelnemers -

 - Voor persfoto's in hoge resolutie bij onderstaande artikelen kijkt u bij het menu bovenaan -

- Voor toegangsinformatie klikt u op het onderstaande rode pijltje - 



lees verder
IMG_2432-1.jpg

Landschaft aus rostigem Stahl

 

Gerd Otto, "Rostigem Stahl", Duitsland (industriebaan).

 

In tegenstelling tot vele anderen die zich bezighouden met replica's in miniatuur schaal, creëert Gerd Otto geen idyllische berglandschappen met romantische spoorwegen. De 45-jarige bouwt industriële scènes.

 

P1030574-1.jpgDe inspiratie voor de modelbaan komt van een staalfabriek, zoals deze nog steeds in het Ruhrgebied voorkomt. "Door mijn fascinatie voor goederentreinen kwam ik op fabrieks-complexen. Hun architectuur, vormen en kleuren dat wil ik precies nabouwen." Gerd verzamelt daarvoor alle mogelijke wegwerp-materialen (hout, karton, piepschuim, kabels, deksels, enz.) die hij gebruikt om onderdelen voor zijn fabriek van te maken.

 

De perfecte kleuren en veroudering mogen natuurlijk niet ontbreken want dat zorgt voor het realistische effect. Hij heeft een speciaal procedee ont-wikkeld waarmee hij van plastic onderdelen "roestig staal" kan maken. De onderdelen worden in een kom gelegd. Daarna worden ze besproeid met verschillende kleuren of pigmenten bewerkt. "Buiten dat moet er nog wat geschaafd krijt in". Otto noemde enkele bestanddelen van zijn 'geheime' ouderdoms recept. Als dan de hele zaak naar behoren wordt gemengd en dus krijgen de karakteristieke industriële patina. Het resultaat is behoorlijk indrukwekkend.

 

Op zijn modelcomplex wordt het winnen van de ruwijzerproductie en de verdere verwerking tot staal getoond. Het maken van platen, ruwijzer-staven en het walsen van de platen tot de zogenaamde COILS valt eveneens te zien. Opslagplaatsen en het transport van halffabrikaten zijn eveneens uitgebeeld.

 

 Er is een hoogoven, sinterfabriek, gieterij, zuiveringsinstallatie, het gieten in strengen, oxystaalfabriek (het blazen van zuurstof) en een walserij evenals een aantal schoorstenen en diverse kranen. De lichteffecten, rook, lawaai en forensentreinen bregen het complex tot leven. De kijker waant zich in de wereld van de zware industrie.


NE Corridor the PRR Racetrack

img0045m-1.jpg

Een goederentrein getrokken door een van de beroemde en krachtige GG1 locomotieven

 

Amerika heeft zijn forensensteden waar een grote bedrijvigheid heerst. Elmar Haug en zijn Team namen poolshoogte in US in de staten New York, New Yersey en Pennsylvania en lieten zich inspireren door de dichte bebouwing en wirwar van fabriekscomplexen, kantoren, woonbebouwing en verkeerswegen. Het resulteerde in 'Gladstone', de naam van het forensenstation op hun Amerikaanse modelbaan.

 

Uitgebeeld wordt de zogenaamde 'North-East-Corridor' in de USA. Het is het geëlectrificeerde baangedeelte tussen de steden New York en Philadelphia. Dit is een bijzonderheid omdat dit een van de weinige trajecten is, die geëlectrificeerd is. Hier werden toendertijd de beroemde GG1 locs ingezet. Op veel plaatsen is de baan 4-sporig en bijna overal 3-sporig. De enige 2-sporige gedeel-tes beperken zich tot de bruggen en de Hudsontunnel als toerit tot Nieuw York Penn station. In 1935 al werd het trajekt geschikt gemaakt voor snelheden van 100 mijl per uur. In het eerste jaar van de electrificering reden toendertijd al per dag 640 treinen. Tegenwoordig zijn snelheden tot 160 mp/h mogelijk. Er zijn geen gelijkvloerse kruisingen meer.

 

De uitgebeelde periode is de tijd tussen 1976 en 1981 waar de GG1 locs in diverse kleuren voor Personen en goederentreinen ingezet werden. Treinstellen zorgen voor het forensenverkeer. Op deze baan ontvangen de locs precies zoals in de werkelijkheid ook hun stroom vanaf de bovenleiding. Er zijn maar zeer weinig Amerikaanse modelbanen waar dit gebeurt.

 

De vele details en geweatherde locomotieven maken deze baan zeer bezienswaardig, ook voor wie niet direct in de Amerikaanse spoorwegen geïnteresseerd is.

 

IMG_49350017m.jpg

       Onderhoudswerkplaats Wilmington

 

 


DSCN3715-1.jpg

Mini Gremberg, Dries Reubens, België

DSCN2391-1.jpg

Veel modelbouwers kiezen het stoomtijdperk als periode voor hun modelbaan en daarom besloot Dries Reubens en om als tegenhanger een scene uit het moderne tijdperk uit te beelden. Gebouwd werd een modelversie met electrische locomotieven in schaal N van het locomotievendepot Gremberg in de buurt van Keulen.

 

Daar worden alle locomotieven na het afleveren van een goederentrein opgesteld in afwachting van de volgende rit. Door de liberalisering van het spoorverkeer is het locomotievenpark in Gremberg ook zeer kleurrijk: de rode DB-loks zijn natuurlijk in de meerderheid, maar de diverse prive-operatoren zorgen met hun locs voor afwisseling.

Belgische locs (reeks 28) worden ingezet tot Gremberg en Nederlandse locomotieven (dubbele 189'ers met automatische koppeling) worden vanaf Gremberg ingezet naar de Rotterdamse haven. Een van de uitdagingen was de zelfbouw van de rolbrug, daar de door de modelspoorfabrikanten geleverde rolbruggen niet realistisch zijn. De tweede uitdaging was om de stroomafnemers van de e-locs electrisch bedienbaar te maken: bij het voorbeeld loopt de bovenleiding immers door over de rolbrug, zodat voor men de rolbrug zijdelings verplaatst, eerst de stroomafnemer van de daarop staande e-loc dient neergelaten te worden.

 


foto.jpg

"Kijken, spelen, leren ... en maken"

In samenwerking met de Eindhovense Modelbouw Vereniging (EMV), Architectuurlessen, en het Permanent Future Lab, heeft Stichting Best Onderwijs een pilot-scholenproject uitgevoerd onder de titel "Kijken, spelen, leren ... en maken", waarbij leerlingen van vier bovenbouwgroepen (11 en 12 jaar) op een innovatieve, integrale en creatieve manier kennis hebben gemaakt nieuwe technologie. Aan het project hebben zo’n 140 kinderen deelgenomen.

 

IMG_2843.JPG

 

De kinderen hebben een miniatuurstad ontworpen op de schaal 1:87 met echt rijdende treinen en auto’s. En vervolgens deze steden daadwerkelijk gemaakt. Van idee, concept, ontwerp, plan en realisatie. Een belangrijk uitgangspunt van het pilotprogramma was het centraal stellen van de kerndoelen die het basisonderwijs beoogt te bereiken. Een centrale plaats wordt daarbij ingenomen door onderwijs in taal, rekenen en wereldoriëntatie. Het pilotprogramma werd gekenmerkt door een integrale onderwijsaanpak, waarbij naast aandacht voor de kerndoelen ook ruimte was voor het ontwikkelen van de “vaardigheden van de 21e eeuw” t.w.: communicatie, samenwerken, ICT-geletterdheid, creativiteit, kritisch denken, probleem oplosvaardigheden en sociale en/of culturele vaardigheden.

 

Het bijzondere aspect was dat modelbouw werd ingezet als leermiddel. Dit bood een rijke leeromgeving waarbij naast hetgeen hierboven genoemd werd, ook gewerkt werd aan het ontwikkelen van enkele STEM skills [1]): 2D en 3D tekenen met een computer, en het introduceren van technieken als lasersnijden, 3D printen en het gebruik van elektronica en microcontrollers (Arduino).

 

Het project is succesvol afgesloten. De gehanteerde methoden & technieken zijn binnenkort beschikbaar voor onderwijsinstellingen. Op 28, 29 en 30 oktober zijn de kijkkasten met de miniatuursteden te bewonderen in Utrecht op Eurospoor 2016 en kunt u uitgebreid kennismaken met de bouwers en ontwikkelaars.

 

Hans van de Burgt, Programmamanager 

 

[1] Zie ook: https://en.wikipedia.org/wiki/Science,_technology,_engineering,_and_mathematics


21-M3-fertig-006-kl.jpg

Hans Hirblinger (D) - Woudbanen in de Verenigde Staten

 

Aan het begin van de vorige eeuw bestonden er in de verenigde staten talloze bos- en mijnbanen. Deze smalspoorlijntjes bestonden uit zelfgebouwd en zeer gevariëerd materiaal dat op de vaak provisorisch aangelegde rails door de enorme wouden voortsjokte met een sleep goederenwagons gevuld met houtblokken erachter. Voor modelbouwers is deze 'romantiek'een bron van inspiratie en daarom een geliefd thema.

 17-M1-Wst-fertig-007-2.jpg

 

Om de juiste sfeer in model te creëren is ook niet altijd een grote ruimte nodig, zo toont ons Hans Hirblinger op Eurospoor2016 met zijn nieuwste baan genaamd 'Bear Lake Industries'. In deze baan leeft Hans zich uit op zijn voorkeursthema's als industriële werkplaatsen, lokloodsen en havens van de Amerikaanse woudbanen in 0n30 (1:48, spoor 0 op 16 mm rails). De kijker zal zeker enthousiast raken van de tot in de kleinste details gebouwde wagonwerkplaats.

Naast de houten 'trestle' en de in reparatie zijnde praam, houdt ook het verrassende sporenplan met zijn vele tunnels en doorgangen de kijker geboeid. 


LokLoodjesThomasPercy.JPG

Bouwen van locloods bij Railclub Utrecht met kinderen

 

 

LokLoodsMetThomas.JPG

Dit jaar heeft Railclub Utrecht een bouwplaat ontwikkeld waaruit met eenvoudige materialen een locomotiefloods gebouwd kan worden.

 

Verdeeld over de dag kunnen kinderen in groepen aanzitten en onder begeleiding van leden van Railclub Utrecht stapsgewijs de loods bouwen. het eindresultaat kan meegenomen worden.

 

 

 


Farkham ©Chris Nevard-Model Rail pic2.jpg

Farkham, Industriegebied in the Midlands op z'n retour

We schrijven zomer 1990, Engeland heeft net de wereldcup van Duitsland verloren, maar in de rustige stadje Farkham in de Midlands gaat het leven zijn gewone gangetje. Het belangrijkste treinverkeer op deze zijlijn is een reizeigerstrein met vracht. Achter het station en stadscentrum doemen wat goederensporen op waarop rangeerlocomotieven hier en daar wagons verzamelen en locaal afleveren (trip working). Langs dit alles loopt geëscorteerd door een verzameling van oude en nieuwe gebouwen de hoofdbaan die met een ruime bocht in de verte verdwijnt.

 

 Farkham ©Chris Nevard-Model Rail pic3.jpg

Het concept achter Farkham was om de atmosfeer van een voorstedelijk (rail)gebied te vangen. Getracht is om de treinen iets aan het zicht te onttrekken door gebouwen en bomen op het voorgedeelte van de baan te plaatsen. De treinen zijn daardoor niet constant in beeld waardoor de kijker gestimu-leerd wordt de gehele baan te bekijken.

 

 

Het rangeerterrein is uitgebeeld in een vervallen, maar nog functionerende staat. Dit is de situatie waarin een aantal goederenstations zich tegen het einde van de 80-er, begin 90-er jaren in de Midlands bevonden. Tenslotte zijn om een realistisch beeld te verkrijgen en alles optisch goed bij elkaar te doen passen, alle items in verschillende verweringstoestanden geweathered. De meeste gebouwen en rollend materieel op deze modelbaan zijn gemaakt van waardeloze materialen en gedetailleerd, overgeschilderd en geweathered.


13316887_1039071876147664_4491009915957636384_o.jpg

Dioramawedstrijd A4

dioramawinnaar2.jpg

 

Na het succes vorig jaar van de dioramawedstrijd met 24 deelnemers heeft de stichting Modelspoorwijzer zich sterk gemaakt om in samenwerking met het modelspoortijdschrift Railhobby en Eurospoor ook voor 2016 een dioramawedstrijd uit te schrijven.

 

Links ziet u het diorama van Peter Seuren dat twee jaar geleden de 1e prijs in de wacht sleepte bij zowel de publieks- als de vakjury. Voor 2016 hebben zich momenteel al meer dan 20 deelnemers aangemeld zodat we ook dit jaar vast weer vele juweeltjes kunnen bewonderen. De opdracht is dat het diorama niet groter mag zijn dan A4 formaat. Simpel en eenvoudig onder het motto: "Niet te groot, niet te klein. Op een A4-tje moet het te bouwen zijn"! Op de beurs zal diorama 3 dagen lang tentoongesteld worden en vindt zondagmiddag de prijsuitreiking plaats.


2.jpg

Hanns Possner – Rumaenische Waldbahn

Tegen het einde vandd de 19e eeuw werden in de rijke bossen van Roemenië in de Oostelijke Carpaten diverse smalspoorlijntjes gebouwd ten behoeve van de houtwinning. Om daarbij een hoogteverschil van 327 meter te overwinnen construeerde men een unieke kabelbaan die louter op zwaartekracht werkte, waarbij beladen afdalende wagons op een platform lege wagons van een tegemoetkomend platform naar boven stuurden. De kabelbaan is 1236 meter lang.

1.jpgHet lagere gedeelte verbond het systeem met een meubelfabriek en er was de mogelijkheid om goederen over te slaan naar standaardspoor. Het bovengedeelte liep via allerlei zijlijntjes tot zo’n 20 km verder door in de wouden. Het eerste gedeelte van dit systeem opende in 1892 van Covasna naar de Valea of Fairies (Sprookjesvallei) en was de eerste woudspoorweg in Roemenie die gebruik maakte van stoomlocomotieven.

 

De onderhouds- en reparatiewerkplaatsen bevonden zich allemaal op het bovengedeelte (Commandau) waardoor zo nu en dan zelfs kleine locomotieven via het platform naar boven gebracht moesten worden. Hier bevond zich ook een zaagmolen en station.

 

In de 70-er jaren werden veel van de kleinere lijntjes gesloten als gevolg van overstromingen en landverschuivingen en in de 90-er jaren werkten er nog maar 2 locomotieven. 1 Reed tussen de wouden en de kabelbaan terwijl in het lagere gedeelte een andere locomotief rangeerwerk verrichten en gezaagd hout ophaalde bij de kabelbaan. Toen de bossen geprivatiseerd werden, werd er meer en meer gebruik gemaakt van vrachtwagens rijdende in Oostwaartse richting zodat de kalbelbaan minder in gebruik was. De staat van rails en locomotieven liep terug. Grote schade aan de kalbebaan werd veroorzaakt in 1996 door een bosbrand, maar deze werd herbouwd. Desondanks liep de hoeveelheid werk terug tot er nog maar een paar treinen per week reden en de zaagmolen gesloten werd. In 2002 werd er door de lokale authoriteiten en spoorweg enthousiastelingen een stichting opgericht om de spoorlijn weer in zijn oude staat te herstellen om zodoende het toerisme op gang te brengen en tegelijkertijd het hoofd te bieden aan werkeloosheid. In mei 2004 reed de eerste trein weer en wisten zij de zaagmolen weer te heropenen en planken te produceren.

 

Toen professioneel modelbouwer Hans Poschner eind 90-er jaren de kabelbaan zag, stond voor hem vast dat hij dit in in miniatuur zou nabouwen en tentoonstellen. Gewapend met videocamera, fototoestel, meetlint en notietieblok nam hij alle gegevens op. Hij kreeg zelfs de mogelijkheid om een rit naar het berstation mee te maken. Op grond van alle gegevens bouwde hij in schaal 1:43 (Oe) de kabelbaan, een gedeelte van de wouden boven en het grondstation met sporen na.

 

 

IMG_3819-2.jpg

 

 


straatbeeld-1.jpg

Club Linie 11 – Freunde der Bremer Strassenbahn e.V.

In geschriften uit de Middeleeuwen wordt voor het eerst melding gemaakt van een gemeenschap genaamd “Gropelinum” dat aan de drassige oevers van de rivier de Weyche ontstond. Hieruit ontstond later het bisdom Gröplin. Dankzij zijn goede ligging groeit Gröplin uit tot een belangrijke handelsstad en wordt een welvarende stad getuige de rijke handelhuizen en het prachtige oude raadhuis. Graaf Agolbert laat in 1652 de eerste houten brug over de Weyche en de residentie Michelhausen bouwen. Halverwege de 20e eeuw is Gröplin al een echte grote stad geworden en trekt ook industrie aan.

Rondom Michelhausen ontstaat het stadscentrum met de kerk, theater en de grote brouwerij (Wie heeft er niet gehoord van het bekende “Michelbräu”?) en later de gasfabriek , ‘Brunowerke’ en een electriciteitscentrale. Er komt een spooraansluiting en voor het vervoer in de stad wordt door private ondernemers de paardetram ontwikkeld. Omdat deze ondernemers elkaar te vuur en te zwaard bestreden en niet elkaars sporen ter beschikking wilden stellen kocht de gemeente uitendelijk in het belang van de stad de paardentrams op. En nadat op 15 maart 1894 de electriciteitscentrale (GEWAG) geopend werd, werd de paardentram vervangen door de electrische tram.

 

Gröpli is sindsdien uitgegroeid tot een moderne eenentwintigste eeuwse stad met een uitgebreid tramnet, ziekenhuis, industrie, tentoonstellingsgebouwen, winkelcentra en een groot tramdepot. Om de stad en werkende trams te zien hoeft u niet naar Duitsland te gaan, maar kunt u deze gewoon op Eurospoor2016 bewonderen. De miniatuurstad is inmiddels 17 meter lang. De trams rijden volgend dienstregeling.

 

winkelcentrum-1.jpg

linie 111.jpg

Klikken voor vergroting


5.jpg

"De Kempen", Modelspoorgroep Valkenswaard

 

 

7.jpg

 

Een van de Nederlandse deelnemers aan Eurospoor2016 is Modelspoorgroep Valkenswaard met hun modelbaan 'De 'Kempen'. Uitgebeeld wordt een landschap zoals dat in de jaren 50-70 van de vorige eeuw zou hebben kunnen bestaan in de streek ten zuiden van Eindhoven tot aan de Belgische grens, het stroomgebied van Dommel en Tongelreep.

 

Markante punten zijn de Dommelsche Watermolen en bierbrouwerij, de spoorbrug van Veghel, de molen van Bergeijk en de melkfabriek van Hoogeloon.

 

Het rijdend materieel bestaat allemaal uit NS modellen uit het juiste tijdperk en NMBS modellen, die soms de Nederlands- Belgische grens passeerden. Onder de baan is veel aandacht besteed aan een volledig digitale aansturing.

 

Klikt u hier voor meer info en beelden.

 



Het product is toegevoegd aan uw winkelwagen.

< verder winkelen naar winkelwagen >